Hyosung Gt125

Die V-twin-noot bij 9.000 toeren per minuut verbaasde me echt toen ik hem voor het eerst uitwringde — het klinkt en voelt helemaal niet als de bruisende singles die de 125-klasse domineerden in 2003. De kuip biedt echte bescherming tegen de wind op vierbaanswegen, en een eerlijke 120 km/u halen voelt exotisch aan voor een machine die legaal is om te leren rijden. Maar de carburatie is hatelijk bij koud weer, de conventionele vorken duiken gênant bij elke serieuze remming, en de vroege bouwkwaliteit was een loterij - mijn rechterspiegel trilde twee keer los in de eerste maand. De beschikbaarheid van onderdelen buiten Korea was fragmentarisch genoeg om het nummer van uw dealer op snelkiezen te behouden.

De GT125 Gen 2 ziet eruit als een echte sportfiets en rijdt eerlijk gezegd beter dan de originele versie van het budget doet vermoeden. De herziene afstelling van de vering maakt een groot verschil ten opzichte van het wentelen van de Gen 1, en op snelwegsnelheden zit hij comfortabel bij 100 km/u zonder het gevoel te hebben dat hij uit elkaar gaat schudden. Die 14 pk is echt bruikbaar, de vloeistofgekoelde DOHC-motor draait soepel naar de top van het toerenbereik en de zithoogte van 780 mm is geschikt voor kleinere rijders zonder zich krap te voelen. Maar ik heb genoeg GT125-bezitters de handen uitgewrongen om te weten dat de carburateur in de fabriek nog steeds zwak werkt en dat de elektriciteit — met name de spanningsregelaar en het stationair draaien — je geduld op de proef zal stellen voor de eerste onderhoudsinterval. Koop er een nieuwe of van een zorgvuldige eigenaar, houd een Koreaanse onderdelenleverancier in de bladwijzer en het is echt de moeite waard; koop een verwaarloosd exemplaar en je hebt hem voor Kerstmis naar huis gestuurd.