Harley-davidson Vrsca V-rod

Silnik Revolution jest tutaj prawdziwą historią — ciężko przekracza 6000 obr./min w sposób, w jaki nigdy nie zrobił to chłodzony powietrzem bliźniak Milwaukee, i ten najwyższej klasy pośpiech naprawdę mnie zaskoczył, gdy pierwszy raz wykręciłem go na otwartej autostradzie. Ergonomia rozciągniętego roweru ciągnikowego wygląda niesamowicie, ale karze nadgarstki za wszystko dłużej niż dwugodzinny bieg, a ciężar 294 kg na mokro staje się bardzo realny podczas powolnego obrotu na stacji benzynowej. Zarządzanie ciepłem jest lepsze niż tradycyjne rzeczy Harleya dzięki chłodzeniu cieczą, chociaż grzejnik nadal emituje ciepłe powietrze na prawą kostkę podczas ruchu. Jest to rower dzielący nawet wśród jego właścicieli - puryści nigdy w pełni go nie zaakceptowali, ale jeźdźcy, którzy faktycznie jeździli nim, zwykle odchodzili z szacunkiem tego, czym jest.

V-Rod z lat 2006-2007 jest nadal najbardziej schizofrenicznym motocyklem, jaki kiedykolwiek zbudował Harley - częściowo drag racer, częściowo kucyk pokazowy, a zaktualizowane mapy paliwa w końcu oczyściły to irytujące potknięcie średniej klasy, jakie miały wczesne motocykle. Przekręć przepustnicę powyżej 6000 obr./min, a rewolucja 1130 cm3 naprawdę Cię zaskoczy; 115 koni z Milwaukee poczuło się jak herezja w 2006 roku i nadal jest szybka. To powiedziawszy, 295-kilogramowy mokry ciężar karze cię w momencie, gdy zwolnisz - ruch miejski jest spoconą, trudną próbą, a 19-litrowy zbiornik ukrywa się pod siedzeniem jak po pomyśle, dając ci około 200 km przed polowaniem na paliwo. Niskie siedzenie jest naprawdę wygodne dla wysokich jeźdźców na prostych drogach, ale poprawiony tuning zawieszenia, choć lepszy niż Gen 1, nadal staje się niejasny w środku rogu, gdy naciskasz je mocniej niż zamierzał Harley.