Harley-davidson V-rod

De Revolution-motor is hier het echte verhaal: haal meer dan 5.000 tpm en hij verrast je echt. Hij draait vrij rond op een manier die geen enkele luchtgekoelde Harley ooit heeft gedaan, met een harde klap van 115 pk die bijna Europees aanvoelt. De vingerafdrukken van Porsche zitten overal op deze motor en dat voel je: soepel, tevreden met het toerental, bijna klinisch vergeleken met de gebruikelijke aardappel-aardappeldonder in Milwaukee. Het gehydroformeerde aluminium frame zorgt ervoor dat de voorkant van de veegmachines behouden blijft, maar dat natte gewicht van 272 kg is geen grap als je langzaam op de parkeerplaats werkt, en de uitgestrekte dragsterhouding betekent dat je polsen je haten na twee uur op de snelweg. Het is het meest polariserende ding dat Harley in decennia heeft gebouwd: traditionele kopers haatten het, sportrijders respecteerden het maar kochten het niet, en het kwam terecht in een vreemd niemandsland dat eerlijk gezegd interessanter was dan beide kampen verdienden.

De Revolution-motor is hier het echte verhaal: 115 pk van een vloeistofgekoelde V-twin in een Harley-badge voelt bijna grensoverschrijdend aan, en hij trekt hard van 4.000 tpm helemaal naar de rode lijn van 9.000 tpm, zoals geen enkele luchtgekoelde motor uit Milwaukee ooit heeft gedaan. De verduisterde motorbehandeling van de VRSCB ziet er echt sinister uit en verbergt de visuele drukte van al die koelribben en slangen beter dan de gepolijste VRSCA. Dat natgewicht van 294 kg is geen gerucht — manoeuvres op een lage parkeerplaats zullen je er elke keer aan herinneren, en de zithoogte van 660 mm betekent dat korte rijders in wezen met hun knieën omhoog in een badkuip zitten. Het comfort op lange afstanden is slecht, de actieradius is bescheiden, ongeveer 200 km voordat het reservelampje begint te suggereren dat je plannen maakt, en het publiek van aangepaste cruisers heeft het nooit helemaal geaccepteerd, wat betekent dat de wederverkoop altijd achterbleef bij een Road King van hetzelfde jaar.

De Street Rod gaf de V-Rod-formule eindelijk iets dat ontbrak: een reden om door bochten te rijden in plaats van alleen maar te poseren voor stoplichten. De verhoogde stangen en strakkere vering maken van de ergonomie iets echt sportiefs, en die 1130 cc Revolution-motor trekt hard en schoon van 4.000 tpm naar maar liefst 8.250 tpm, wat bijna obsceen aanvoelt als je een Harley-badge draagt. Met 272 kg nat gewicht is hij geen vedergewicht, en je voelt al die kilo's als je hem op een parkeerplaats laat vallen — de lage stoel helpt het zelfvertrouwen, maar de massa ligt altijd op de loer. De dubbele voorschijven zijn de juiste keuze en stoppen dit ding met autoriteit, hoewel de achterrem aanvoelt als een bijzaak die Harley uit wettelijke verplichting heeft vastgeschroefd.