Harley-davidson Softail Heritage

De Evo-motor maakte van een betrouwbaarheidsnachtmerrie iets waar u echt op kon vertrouwen, en die koppelstijging van 93 Nm bij stationair toerental voelt alsof de motor met u meeademt in plaats van tegen u. De rijpositie is indrukwekkend zonder agressief te zijn — voeten naar voren, rug rechtop, armen ontspannen — en die zithoogte van 680 mm betekent dat bijna iedereen hem plat kan zetten bij lichten. Maar 308 kg is geen abstract gewicht; filter door het stadsverkeer of probeer een langzame U-bocht te maken op een hobbelige weg en je zult precies weten hoe zwaar ze is, waarschijnlijk een keer op de moeilijke manier. Het valse hardtailframe en de verborgen achterschokdempers zorgen voor een rit die verrassend comfortabel is voor lange kilometers, hoewel alles wat verder gaat dan een gematigd bochtentempo onthult chassislimieten die stevig in 1958 thuishoren.

De Twin Cam 88B bruist van echt karakter: die 110 Nm komt vroeg en zorgt ervoor dat het rijden op de snelweg moeiteloos aanvoelt, en het uitgebalanceerde tegenwicht houdt de trillingen beschaafd genoeg om de hele dag door te toeren zonder gevoelloze handen tijdens de lunch. De brandstofinjectie van 2007 was een echte upgrade; een koude start was geen loterij meer en de gasrespons werd merkbaar verbeterd, dus als je tweedehands winkelt, zou ik de premie betalen voor een '07 of later. De verborgen achterwielophanging doet zijn werk beter dan de critici toegeven, maar 318 kg is een reëel getal — een U-bocht met lage snelheid op parkeerterreinen vergt respect, en als je hem eenmaal op een vettig dieselveld laat vallen, krijg je meer zelfvertrouwen. Remmen op exemplaren van vóór 2008 is echt teleurstellend voor de massa van de motor, en de voorschijf bijt alsof hij onderhandelt in plaats van stopt.