Harley-davidson Fat Boy

Ik heb 22.000 mijl gereden op een Fat Boy uit '93 en die Evolution-motor heeft me nooit laten stranden — hij bonsde gewoon met 3.500 tpm alsof hij nergens beter kon, wat precies de juiste instelling is voor deze machine. Die stevige schijfwielen zien eruit alsof ze uit één stuk mythologie zijn gegoten, maar ze zullen je eraan herinneren dat ze bestaan telkens als er een zijwind op de snelweg staat en de tralies trillen in je handen. Achtenveertig pk klinkt op papier gênant tot je voelt dat 92 Newtonmeter aankomen bij een luie gasdraai en 295 kilogram naar beneden trekt in een tweebaans alsof hij niets weegt. De lage stoel is echt vertrouwenwekkend voor kleinere rijders, maar een schuine hoek is een wrede grap. Schraap de vloerplanken in het midden van de bocht en je zult je herinneren dat dit een cruiser is, geen canyoncarver.

De rubberen bevestiging van de Twin Cam 88B heeft deze fiets echt veranderd: trillingen die vroeger je handen gevoelloos maakten op stukken snelweg, zijn voldoende getemd om 400 kilometer te rijden zonder te stoppen om je vingers weer tot leven te brengen. Dat koppel komt hard en laag, precies waar je het wilt hebben voor luie roll-ons door het verkeer, en de brede, stevige houding van de Fat Boy zorgt ervoor dat hij zich zo geplaatst voelt dat hij dom zelfvertrouwen opwekt in scherpe bochten. Het is nog steeds 317 kilogram onhandigheid bij lage snelheden op krappe parkeerplaatsen, en de vering blijft optimistisch zacht voor iedereen die meer dan 85 kilo weegt of een passagier vervoert. Remmen is voldoende in plaats van geruststellend, en als je hard in de bochten rijdt, zul je de limieten vinden voordat de fiets je waarschuwt.

De Fat Boy doet precies wat hij belooft: laag, breed en voldoende koppel om stronken vanaf 2.000 tpm uit de grond te trekken. De upgrade van de 103B in 2012 was zinvol; dat extra koppel verandert echt het vertrouwen in het passeren van de snelweg, en de Cruise Drive met zes versnellingen zorgt ervoor dat het toerental op peil blijft tijdens lange ritten op de snelweg, waarbij de 96B je handen gevoelloos zoemde bij 110 km/u. Dat gezegd hebbende, 317 kg is geen getal dat je vergeet wanneer je hem voor het eerst laat vallen op een parkeerplaats, en de standaardvering is afgestemd op de look over functie — als je een hobbel in het midden van de bocht raakt, stuurt de voorkant je een duidelijke herinnering dat dit geen Canyon Carver is. Ik heb op één dag 600 mijl gereden en ben moe maar niet kapot aangekomen; de stoel is echt behoorlijk en de windbescherming is verrassend genoeg draaglijk als je niet meer dan 1,80 meter bent.