Harley-davidson Custom Vehicle Operations Ultra

Altı yıl boyunca bir '93 Ultra'ya 40.000 mil yol kat ettim ve 80ci Evo, hiçbir dyno tabakası yakalayamadığı bir ruh ile çarpıyor - düşük uç tork 2.000 rpm'den temiz bir şekilde çekiyor ve bisiklet sanki 65 mil/saat seyir için tasarlanmış gibi otoyol ritmine yerleşiyor. İlk CVO sürümlerindeki özel boya gerçekten özeldi, başka yerlerde gördüğünüz yarı yürekli özel sürümler değil - otuz yıl sonra hala dikkat çeken iki tonlu Pearl kaplamalar. Bununla birlikte, 368 kilo, yorgun olduğunuzda bir benzin istasyonunda acımasızca dürüsttür ve stok süspansiyonu 90 kilo ağırlığında ve tek başına seyahat eden biri için ayarlanmıştır; bir yolcu ve bagaj ekleyin ve süpürgelerde yüklü bir mavna gibi yuvarlanır. Stok frenler de herhangi bir objektif standarda göre utanç vericiydi - bu kadar ağır bir bisikletteki tek diskli durdurma gücü, her kavşaktan çok önce saygı ve planlama gerektiriyordu.

İki sürüş sezonunda 98 CVO Ultra'ya 14.000 mil yol kat ettim ve 95 inçlik Evo bu makinenin ruhu - torklu, karakterli ve şaşırtıcı derecede pürüzsüz bir itmeli dinozor için sağ bacağınızı yavaş trafikte bir piliç gibi ısıtır. Gözden geçirilmiş çerçeve geometrisi, standart Ultra Classic'ten ince bir şekilde daha iyidir ve karayolu köşelerinde bu belirsiz, sürünme hissi azaltır, ancak bu şeye titreşebilir demek hızda pişman olacağınız bir yalan olur. 368 kiloyla düşük hızda manevra, saygı ve park yeri stratejisi gerektirir, ancak otoyol hızında yuvarlandığınızda, bu ağırlık sabit, kendinden emin yolculuğa dönüşte kaybolur. Genişletilmiş CVO renk seçenekleri 1997-99 için gerçekten özeldi ve benimki kalabalığı çekti, ancak hisse senedi Electra Glide üzerindeki premium fiyat, süspansiyon kırık kaldırımda hala yetersiz sönümlendiğinde beni her zaman rahatsız etti.

2004 CVO Ultra'ya yaklaşık 22.000 mil yol kat ettim ve Twin Cam 95B'nin karşı dengelemesi otoyol denklemini gerçekten değiştirdi - dolgularınız gevşek titreşmeden elleriniz 75 mil/saat hızında çubuklardan uzak duruyor, ki eski Evo Ultras kesinlikle iddia edemezdi. Tork sert ve erken vuruyor; altıncı dakikada 55 mil/saat hızında ilerlemek zahmetsiz ve ikna edici hissettiriyor, hatta bir yolcuyu ve dolu bir eyer çantası taşımak bile zahmetsiz ve ikna edici. Bununla birlikte, 389 kilogram bir otoparkta bıraktığınızda unuttuğunuz bir sayı değildir ve her yavaş manevra yaptığınızda bunu düşüneceksiniz. CVO ses sistemi 2004 için meşru bir şekilde etkileyiciydi, ancak krom ağırlıklı spesifikasyon, aynı zamanda polonyalı bez bağımlılığı da satın aldığınız anlamına geliyor - bu kadar pahalı olan herhangi bir bisiklet, yol kirinin her yarığa saldırmasına izin vermeyen hava koşullarına karşı sızdırmazlığı hak ediyor.

CVO Ultra'da 14.000 mil geçtikten sonra Twin Cam 110 gerçekten etkileyici - 2.000 ila 3.500 rpm arasındaki düşük seviye homurdanma sizi otoyol rampalarında terlemeden koltuğa sabitleyecek ve altı vitesli Cruise Drive şanzımanı nihayet motorun eyaletler arası hızlarda düzgün nefes almasını sağlar. Harman Kardon sesi, kask takılıyken 110 km/s hızında net bir şekilde duyacak kadar meşru bir şekilde gürültülüdür; bu, üç nesil küçük Harley hoparlörlerinden muzdarip olana kadar kulağa önemsiz geliyor. Bununla birlikte, 389 kg bir öneri değildir - yavaş park yeri manevraları tam konsantrasyon gerektirir ve hava soğutmalı 110'u I-10'un dur-git yollarında sağ bacağınıza çeken yaz sıcağı gerçek ve rahatsız edici bir gerçektir. Harley'in broşürlerinde rahatça ihmal edilen gerçek ve rahatsız edici bir gerçektir. Birinci sınıf CVO fiyat etiketi ayrıca size özel boya ve yükseltilmiş bileşenler satın alır, ancak stok Road Glide'den anlamlı bir şekilde daha iyi güvenilirlik olmaz; Standart Twin Cam filosunun yarısı gibi 22.000 mil mesafede bir kompansatör dişlisi sorunum vardı.