Cfmoto 700cl-x Sport (nk700 / 700nk)

De 700CL-X Sport verbaasde me het meest in de bochten — die Brembo-remmen en USD-vorken zijn niet ontworpen met badges, ze werken echt, en het chassis blijft goed zitten op snelle veegmachines zoals ik dat niet had verwacht van een CFMoto van de eerste generatie. De parallel-twin trekt vanaf 4.000 tpm netjes en heeft een bevredigend grommend middenbereik, hoewel hij boven de 140 km/u buiten adem raakt en 55 pk op de snelweg eerder eerlijk dan opwindend begint aan te voelen. De softwarekalibratie op de gashendel-by-wire voelt enigszins abrupt aan in de Sport-modus, en het gewicht op nat wegdek van 213 kg is reëel — dat voel je bij lage parkeermanoeuvres. Kwaliteitscontrole was het wildcard bij vroege eenheden: mijn testfiets had een enigszins verkeerd uitgelijnd subframe aan de achterkant en het TFT-scherm spoelt slecht uit in de directe middagzon.

Na zes maanden en 8.000 km op de 700CL-X Sport verzon ik er geen excuses meer voor en begon ik hem ronduit aan te bevelen. De parallel-twin trekt netjes vanaf 3.500 tpm en heeft echt meer dan 7.000 toeren. Hij schreeuwt niet, maar hij voelt nooit laf aan in het stadsverkeer of op uitgestrekte B-wegen. De aanpassing van de Gen 2-vering is een echte verbetering; de vorken duiken niet langer beschamend onder hard remmen, hoewel de achterschokdemper nog steeds geen ideeën meer heeft op hobbels in het midden van de bocht. Eerlijk gezegd: de tractiecontrole grijpt al vroeg in de Sport-modus in, de spiegels trillen slecht boven de 130 km/u, en de merkbadge zal je nog steeds je geloofwaardigheid kosten bij sommige motorwedstrijden — wat meer zegt over die mensen dan over de machine.