Bsa A65 Thunderbolt

De eenheidsbouwmotor was een echte stap vooruit: strakker, minder rammelig dan de A10 van vóór de unit, en die enkele Amal Monobloc zorgt ervoor dat de carburatie eerlijk blijft als je eenmaal het kietelritueel hebt geregeld. Als je hem een B-weg oprijdt, heeft de 654cc twin een vlezige, ongehaaste koppeloverdracht van ongeveer 60 tot 70 mph; als je voorbij 90 rijdt, begint de sfeer met volle overtuiging door de tralies te telegraferen. Het duplexframe is een duidelijke verbetering ten opzichte van eerdere BSA-chassis, met een nauwkeurige besturing in plaats van zenuwachtig, hoewel de trommelrem vooraan vooruit moet worden gepland, vooral op nat wegdek. Olielekken zijn geen kwestie van of, maar waar, en het vinden van een goede primaire kettingkastpakking die langer dan een seizoen blijft zitten, is nog steeds een kleine overwinning in 2024.

De herziene stuurgeometrie transformeerde de Thunderbolt van een vage, rondzwervende machine in iets dat je echt kon vertrouwen in snelle bochten - wijs erop, het gaat, geen drama. Die dubbele voorrem voor de schoen is een echte verbetering; naar moderne maatstaven nog steeds niet inspirerend, maar je kunt nu echt met een beetje vertrouwen je snelheid scrubben in plaats van te bidden. De 654cc twin trekt hard vanaf ongeveer 3.500 tpm, heeft een bevredigende mechanische blaf door de aftermarket-leidingen die de meeste vorige eigenaren hebben gemonteerd, en rijdt met gemak 120 km/u zonder zich gespannen te voelen. De verbeterde smering is belangrijk bij lange runs. Vroeger huilde A65's overal olie en moest je met oprechte angst naar de plas van de zijstandaard kijken, maar deze generatie gedraagt zich goed genoeg om zonder verontschuldiging op de oprit van een vriend te parkeren.

De 654cc twin rijdt met echt karakter door het middenbereik — die koppelstijging van 5.500 tpm voelt echt aan, niet gefabriceerd, en de conische naafremmen zijn een serieuze upgrade ten opzichte van wat voorheen het geval was. Het olie-in-frame-experiment dat in '71 werd geïntroduceerd, was niet voor niets controversieel: het omgaan met geometrie voelde subtiel verkeerd aan voor iedereen die de eerdere versies met stalen frame had gereden, en het frame zelf had een licht agrarische afwerking die een overhaaste ontwikkeling verraadde. Elektriciteit blijft de achilleshiel — Lucas-componenten op een 12-volt-systeem dat zich nog steeds gedraagt alsof het zich verontschuldigt voor het bestaan, en ik heb deze fiets meer dan eens naar huis verzorgd op een falend laadcircuit. Koop er een die goed is gesorteerd door iemand die Amals en Points Ignition kent, en het is een lonende, karaktervolle machine; koop een special voor schuurvind-optimist en je schrijft je in voor een deeltijdse mechanische opleiding.